Kamieniec Podolski
Ukraina
Chocim - twierdza
Chocim - twierdza, dziedziniec
Chocim - twierdza - widok na Dniestr
Chocim - twierdza
Chocim - widok na Dniestr
Chocim - twierdza
Chocim - twierdza
Chocim - twierdza
Chocim - twierdza
Okopy Św. Trójcy - rzeka Zbrucz
Okopy Św. Trójcy - rzeka Zbrucz
Chocim - twierdza
Chocim - twierdza
Lwów
Krzemieniec, Olesko, Zbaraż, Brzeżany
Żółkiew
Zamek w Chocimiu stoi na 
skalnym cyplu pomiędzy 
Dniestrem a jarem potoku, 
który do niego wpada. 
Położony na przecięciu 
szlaków handlowych, był 
ważnym punktem 
strategicznym. Historia zamku 
w Chocimiu związana jest z 
historią Mołdawii, Polski i 
Turcji. Pierwsza twierdza 
murowana powstałatu w 
połowie XIII w. Pozostały z niej 
fragmenty wapiennych 
murów. Na południe od grodu 
oddzielonego fosą 
rozciągało się podgrodzie. 
Zamek został umocniony w drugiej połowie XIV w., lecz najważniejszej przebudowy 
dokonano w latach sześćdziesiątych XV w. 
Zbudowany od nowa obiekt zachował tylko 
niewielki fragment starej ściany. Poziom dziedzińców podniesiono o 10 m, potężne mury 
miały 8 m grubości, wzmacniało je sześć baszt i wież. Zbudowany z kamienia zamek 
ozdobiono ceglanymi pasami geometrycznych wzorów. Pojawiające się motywy kratki, 
szachownicy i trójkątów zwieńczonych krzyżykami wskazują na silne wpływy bizantyjskie.
W roku 1538 zamek w Chocimiu zajęły wojska
polskie wysadzając część murów. W XVI w. ta 
graniczna twierdza przechodziła z rąk do rąk. 
W 1615 r. zdobyły ją wojska magnatów 
polskich, rok później powróciła do Mołdawii. 
W 1621 r. rozegrała się tu zwycięska walka w 
obronie obozu warownego pod wodzą 
hetmana wielkiego litewskiego Karola 
Chodkiewicza. Wojska polsko-litewskie przy 
pomocy oddziałów kozackich z Piotrem 
Sahajdacznym na czele pokonały Turków. 
Przywrócono wtedy polsko-turecką granicę 
na Dniestrze, a Chocim znalazł się w 
granicach Turcji. Pół wieku później, w 1673 
roku, hetman wielki koronny Jan Sobieski 
odniósł pod Chocimiem wielkie zwycięstwo 
nad Turkami.
 W połowie XIX w. zamek stracił 
znaczenie obronne. Do czasów dzisiejszych 
zachował się niemal w całości. 
Okopy Św. Trójcy -  wieś w południowo-zachodniej części 
Ukrainy, w pobliżu Kamieńca Podolskiego, na granicy z Mołdawią. 
Początkiem osady była warownia założona w 1692r. przy ujściu 
Zbrucza do Dniestru  przez hetmana S.J. Jabłonowskiego, 
oblegającego okupowany przez Turków Kamieniec Podolski. W 
1700 król August II nadał osadzie wokół twierdzy przywileje 
miejskie. W czasie Konfederacji barskiej bronili się w nich 
konfederaci. Przebywał w nich także Zygmunt Krasiński, który 
umieścił tam akcję Nie-Boskiej Komedii. Po I rozbiorze Polski pod 
zaborem austriackim, podupadły do roli niewielkiej osady. Do dziś 
pozostały niewielkie fragmenty wałów ziemnych oraz dwie bramy: 
Lwowska i Kamieniecka.
Skała Podolska - ruiny zamku
Skała Podolska - ruiny zamku
Skała Podolska - ruiny zamku
Skała Podolska - ruiny zamku
Skała Podolska - ruiny zamku
SKAŁA PODOLSKA - miejscowość w dawnym woj. Podolskim 
nad Zbruczem. Pierwsze wzmianki pochodzą z XIV wieku, kiedy 
Koriatowicze w miejscu spalonego przez Tatarów gródka 
wznieśli murowaną fortalicję. W 1393 twierdzę zdobył ks. Witold.
 Po 1430, już w granicach Korony, Skała Podolska została 
wyniesiona do rangi starostwa niegrodowego. Kilkakrotnie 
zajmowali ją Turcy, niszczyli Tatarzy i Wołosi, a nawet 
Siedmiogrodzianie (1657). W XVIII wieku A. Tarło wzniósł na 
zamku dwukondygnacyjny pałac. W XIX w. Rezydencja, 
formalnie własność Gołuchowskich, popadła w ruinę.
Kamieniec Podolski
Kresy Wschodnie - Ukraina - Chocim, Okopy Św. Trójcy, Skała Podolska
Kresy Wschodnie - Ukraina - Chocim, Okopy Św. Trójcy, Skała Podolska